| تبليغات | X |
امشب همه ی دل ها گرفته بود
_ دل های آشنا _
امشب ...
از رفتن و نماندن و دوری و تنگ شدن دل های سنگ...
سخن از نبود بود.
نبود تو!
نبود تو و اشک های کودکانه ی یک کودک بزرگ
امشب دهان پر از حرف زمان بود
پایان کار بود
اتمام دلخوشی یک جمع مختصر
_ پایان دلخوشی؟!
شاید سراب بود!
وحشت ، تلاش ، زجر
با خنده های تلخ
یا گریه های سرد _
یک جمع مختصر...
شاید تلاش جمع یا خنده هایشان از روی جبر بود
یک سلطه ی عظیم...
در چهار کنج چهار دیوار رنگ پریده و مسموم و مرگ زا
انبوه خستگی ...
انبوه رنج ها...
یک جمع مختصر...
یک سال خاطره ..
یک سال دغدغه...
یک سال اضطراب!!!
یک سال زندگی در کوره آدم پزی با شعله های ترس!
افروخته تر از کام صد اژدها!
حالا سخن از رفتن و نماندنی است بی بازگشت و تلخ..
اما در این نبودنم یک شادی و سرور ، در پوچی و سکوت ، سوسو زنان و مست
مفقود می شود...
محکوم می شوم!
چند وقت پیش - خوابگاه