همچو فرهاد بُود کوه کنی پیشه ی ما

کوه ما ، سینه ی ما

ناخن ما ، تیشه ی ما

بهر یک جرعه ی می، منت ساقی نکشیم

اشک ما باده ی ما ، دیده ی ما شیشه ی ما