در کوچه های مشق شب

         دارا نه سیب داشت ، نه نان و آب !

در جعبه ای سیاه  و سفید

                     خرگوش می نوشت و روباه می ربود !

در مکتبی  پر از میز و صندلی و یک تخته سیاه

               تردید ها جهید

در تخته ای سفید ،

    بابا در ترس دست های من لرزید

      کوتاه شد بلند ، گاهی بلند هم در قامتش خمید !

در سایبان آفتاب

         در ظهر بازگشت

سنگین ترین اسناد دانشم

     بر روی دوش های من آرام

                        می دوید

سالها گذشت!

                 آگاه مي شدم

با تخته اي سياه با دانشي جديد...

يك ترس بي رغيب!

                    سالي دگر گذشت

 در جعبه اي سياه در جعبه اي سفيد

                       اقسام رنگها...؛

           احشام بي ريا ، اهلان پر فريب

   سرشار مي شدم از هرچه خواندني ، از هرچه ديدني...

           سرشار از دروغ ، سرشار از نهيب

آگاه تر شدم

    آگاه و بي نصيب

در محفلي غريب ؛

             زندان عقل ها 

                       تسليم و سر به زير

اما به زير برف

برفي كه تا ابد خوابيد بر زمين...

پ ن :

۱. این سالهای زندگی همرا با تحصیل من بود!  اما  ای کاش در دوره ای دیگر...!

۲.و من در تنهایی خویش به تنهایی خویش بازمی گردم و اینبار مهمان شهر خودم هستم!

۳.خط کشیدن بسیار بسیار بسیار آزارم میدهد، پس اینبار فقط دور خودم خط می کشم!

۴.آن روز رفته بود به عطاری محل، اما به جای عطر کمی سم خریده بود...!